Your browser is outdated. Upgrade your browser for better user experience and security

Getuigenissen

Werken van thuis uit

"Ik kan De Witte Mol niet missen, want ik ben graag onder zorggebruikers en collega’s"

MOL_IMG_9378.JPG

Als psychopedagogisch ondersteuner moest ik in corona-tijd thuis werken en enkel op vraag en bij dringendheid komen. Ik zat al lange tijd met mijn gezin in ons bubbeltje omdat zowel ik als mijn man van thuis uit werkten, en de kinderen niet meer naar school/ opvang gingen. We kwamen enkel buiten om naar de winkel te rijden. Het was dus heel vreemd om dan ineens terug naar het werk te rijden. De straten waren zo goed als leeg en op De Witte Mol overal mondmaskers en schorten. Het leek wel een scène uit een film. 

Het hangt van de situatie af natuurlijk, maar problemen vanop afstand oplossen is complexer dan gewoon even kunnen langs gaan. Je bent meer afhankelijk van de uitleg en observaties van het team. Ik probeerde het logboek goed op te volgen om mee te blijven, maar je mist toch “voeling”. Ook het contact met de collega’s gebeurde voornamelijk telefonisch of via mail. Vooral met Ilse (coördinator), Charlotte (netwerkondersteuner) en mijn collega psychopedagogisch ondersteuners had ik veel contact. Dat was fijn om samen te bekijken hoe we onze zorggebruikers het best konden ondersteunen. Voor een korte periode was dit mogelijk, maar het is ook wel duidelijk dat we niet altijd vanop afstand kunnen werken. Daarnaast was mijn thuiswerk niet zo makkelijk, zo met 5 aanwezig.

Het voordeel vind ik dat je meer volgens een eigen tempo kan werken. Je uren zijn wat meer gespreid over een dag, maar het maakt de combinatie werk-gezin wel haalbaarder. De kinderen hebben zeker genoten van zoveel tijd met ons door te brengen en je moet ‘s morgens niet zo haasten. Je kon opstaan en 10 minuten later “zat je op het werk” J. Een nadeel is dan de afstand met je collega’s en de zorggebruikers. Videobellen is nu eenmaal niet hetzelfde als elkaar echt zien. Zowel een voor- als nadeel is dat je bijna altijd bereikbaar bent. Ik checkte heel vaak mijn mails, mijn telefoon, en de ene keer is dat leuk omdat je snel mee bent en kunt reageren op alles, langs de andere kant is het moeilijker om eens “vrij” te zijn.

Ik kan De Witte Mol niet missen, want ik ben graag onder zorggebruikers en collega’s. Maar om de combinatie werk-gezin draaglijk te houden zou het wel makkelijk zijn om af en toe thuis te kunnen werken. Contact behouden lijkt me het belangrijkste. Regelmatig eens bellen met elkaar maakt de afstand toch kleiner. Ook contact tussen zorggebruiker en netwerk is belangrijk, want geen bezoek is voor sommigen onhoudbaar… En misschien toch een iets duidelijker kader rond telewerk.