Your browser is outdated. Upgrade your browser for better user experience and security

Getuigenissen

Ouders van Johan

"We skypeten ’s avonds en zagen dan dat hij onze stemmen herkende en ook lachte."

MOL_37.jpg

De Witte Mol in lockdown: Verblijven op De Witte Mol of thuis, een moeilijke keuze…

Het coronavirus was niet weg te slaan uit het nieuws. Al snel merkten de artsen en experten dat het ernstig was. Er werd beslist om in lockdown te gaan en dit gold ook voor De Witte Mol. Dit ging gepaard met moeilijke beslissingen die genomen moesten worden. Een van die beslissingen moesten ook Lea en Louis (ouders van Johan, leefgroep Korrel) nemen: hun zoon op De Witte Mol laten verblijven of thuis? Hieronder lezen jullie hoe zij deze periode beleefd hebben.

Het was vrijdagvoormiddag toen we het telefoontje over de lockdown kregen. Normaal hadden we altijd de gewoonte om Johan vrijdagnamiddag te halen en hem op maandagavond terug te brengen. Maar die vrijdag mochten we hem niet mee naar huis nemen… wat toch wel even schrikken was… Het was geen fijn nieuws, maar het werd wel netjes en begripvol aangebracht. 

We vonden het fijn dat de leefgroep zelf ook regelmatig contact opnam over hoe het ging en voor hen was het nooit een probleem om ons te woord te staan.

We moesten dan nadenken over de vraag of we onze Johan op De Witte Mol zouden laten verblijven of hem thuis zouden houden. We hebben er niet lang over moeten nadenken, want het zou voorlopig maar om 3 weken gaan en we zaten vooral met de gedachte van “wat als er ons iets zou overkomen”, dan zou het wel moeilijk worden. We besloten daarom om hem op De Witte Mol te laten… Toen wisten we natuurlijk nog niet dat die paar weken maanden zouden worden…

We hebben die periode met veel ongeduld beleefd en ons zorgen gemaakt over hoe Johan alles zou ervaren. De contacten via Skype maakten veel goed. We skypeten ’s avonds en zagen dan dat hij onze stemmen herkende en ook lachte. We zagen eigenlijk onze Johan in zijn ‘gewone doen’ en dat maakte het draaglijk. Als we hem niet hadden kunnen ‘zien’, was het voor ons toch heel wat zwaarder geweest, want ‘horen’ kunnen we onze Johan natuurlijk niet (Johan spreekt niet). 

received_311908613235454.jpeg

We vonden het fijn dat de leefgroep zelf ook regelmatig contact opnam over hoe het ging en voor hen was het nooit een probleem om ons te woord te staan. Ze waren zeer behulpzaam. Het is dus al met al wel fijn kunnen verlopen. Na de lockdown heeft Johan 8 weken thuis verbleven. We zijn tevreden over hoe het verlopen is, maar als er nog eens een lockdown zou komen, zouden we toch beslissen om Johan mee naar huis te nemen. We hebben ondervonden dat dat wel lukt.