Leven met dankbaarheid en oog voor het kleine.

Herwig woont al meer dan twintig jaar op de Zandsluis, en voor hem voelt het alsof hij hier altijd al thuis is geweest. Zijn leven kende diepe dalen: een moeilijk huwelijk, het verlies van twee kinderen en een beroerte die hem halfzijdig verlamde. Toch kiest hij elke dag opnieuw om te kijken naar wat er nog wel is.

In zijn studio straalt het licht van zijn aquarium, visjes in verschillende kleuren leiden er een vreedzaam leven. Op zijn terras vind je vogelhuisjes en planten om vlinders aan te trekken en wat hij meest van al koestert is zijn vijvertje. De natuur geeft hem rust, net als de mensen rondom hem zoals zijn zoon, kleinzoon, zijn zus en zijn ouders die hij nog regelmatig opzoekt. 

Herwig houdt van zingen en samen met Pim beleeft hij dit ten volle tijdens de muziektherapie. Hij speelt ook petanque en gaat wekelijks fitnessen. Tijdens het zondagscafé geniet Herwig ten volle van andere sociale contacten met o.a. zorggebruikers uit andere leefgroepen. Vrijwilligers helpen hem met zijn tuintje en elk jaar kijkt hij uit naar zijn vakantie aan zee.

Herwig vond hier niet alleen ondersteuning, maar ook een gemeenschap die hem ziet, waardeert en laat groeien in wat wél nog kan.